,,Ik bin hier letterlik út ‘e klaai trokken” Sytse Keizer

Het was het jaar van de watersnoodramp. Het water stond hoog, en moeder Keizer was zwanger. Het gezin bivakkeerde op de zolder van het huisje onderaan de Ouwe Dyk, al kwam het water in het Bildt gelukkig niet zo hoog als in Zeeland. Een timmerman, die de dikke buik van frou Keizer zag, voorspelde: ,,’t Wort fast en seker ’n weg- en waterbouwer’’. En hij kreeg gelijk.

Sytse, die in het rampjaar werd geboren, verdiepte zich tijdens zijn studie en in zijn vrije tijd in het ontstaan van het gebied waar hij vandaan komt. ,,Ik bin bra ferbonnen met ’t land.’’ Hij heeft het gevoel dat hij hier ‘letterlik út ’e klaai trokken is’’.

,,Je waar altyd op ’e dyk. Speule in ’e berm, even fisse. ‘Kyk, kyk ’n mantsy op’e dyk’.’’ Bilkerts kijken altijd naar de dijk, naar wat zich erop afspeelt, daar hogerop.

Dat spitten in het verleden geeft een veilig gevoel. Als hij over het Bildt wandelt, fietst of rijdt… Hij kijkt altijd om zich heen en ziet allerlei kleine en grote aanwijzingen over hoe het land vroeger was ingericht. Hoe de dijken groeiden, de boeren vroeger woonden. Hij schrijft erover en verdiept zich in wetenschappelijke onderzoeksmethoden.

Die verbondenheid, dat heeft ,,met hait en mim’’ te maken. ,,Vooral hait.’’ Syn goedlike hait was ‘klain gernier’ en controleur bij de Plantenziektekundige dienst. ,,Hij kreeg for hem tefeul in te korte tiid te ferwerken. Hait is maar 41 jaar worren.’’

Sytse denkt er nog vaak aan en kan er nog steeds boos en verdrietig om worden. ,,Maar ik fyn troast in ’t lând.’’ Hij wil het daarom voor geen goud missen. De wind, de ruimte, dat ruige land.

Bilkerts zijn daarin soms feller dan Friezen, meent Sytse. ,,Omdat ze dat stukje land, dat volk verdedigen willen. De taal, en de verbondenheid met de grond.’’ Ze kunnen daarbij nogal direct uit de hoek komen, en ‘ruug’ lijken. ,,Je moet ze kennen.’’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *